Τι είναι το πένθος;

Το πένθος είναι η φυσική μας αντίδραση στην απώλεια. Είναι ο συναισθηματικός πόνος που βιώνουμε όταν χάνουμε κάποιον ή κάτι που σημαίνει πολλά για εμάς. Συνήθως συνδέουμε το πένθος με το θάνατο ενός αγαπημένου μας προσώπου- και πράγματι αυτού του είδους η απώλεια μπορεί συχνά να προσκαλέσει το πιο έντονο πένθος. Αλλά οποιαδήποτε απώλεια μπορεί να προκαλέσει πένθος, όπως:

  • ένας χωρισμός θάνατος κατοικιδίου ζώου
  • απώλεια της υγείας ασθένεια αγαπημένου προσώπου
  • απώλεια της εργασίας απώλεια μιας φιλίας
  • απώλεια οικον. σταθερότητας
  • απώλεια του αισθήματος ασφάλειας μετά από ψυχολογικό τραύμα
  • μια αποβολή

Μύθοι και Αλήθειες για το Πένθος

Ο καθένας θρηνεί με διαφορετικό τρόπο
Η διαδικασία του θρήνου είναι μια προσωπική και ιδιαίτερα εξατομικευμένη εμπειρία. Εξαρτάται από πολλούς παράγοντες συμπεριλαμβανόμενων της προσωπικότητας και του τρόπου που έχει ένας άνθρωπος να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες, την εμπειρία ζωής, την πίστη του και τη φύση της . Η διαδικασία του θρήνου χρειάζεται χρόνο. Η επούλωση έρχεται προοδευτικά- δεν είναι κάτι που μπορεί να επιβληθεί ή να βιαστεί- και δεν υπάρχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για το θρήνο. Ορισμένοι άνθρωποι αρχίζουν να νιώθουν καλύτερα μέσα σε εβδομάδες ή μήνες. Για άλλους, χρειάζονται χρόνια. Όπως και να βιώνετε την εμπειρία σας, είναι σημαντικό να έχετε υπομονή με τον εαυτό σας και να επιτρέψετε στη διαδικασία να ξεδιπλωθεί με φυσικό τρόπο.

Mύθος: Ο πόνος θα περάσει γρηγορότερα αν τον αγνοήσω.
Αλήθεια: Το να προσπαθήσετε να αγνοήσετε τον πόνο ή να τον αποτρέψετε από το να έλθει στην επιφάνεια, θα το κάνει χειρότερο μακροπρόθεσμα. Για να μπορέσει να επουλωθεί είναι σημαντικό να αντιμετωπίσετε το θρήνο σας και να τον αντιμετωπίσετε ενεργητικά.

Mύθος: Είναι σημαντικό να «είμαι δυνατός/ή» μπροστά στην απώλεια.
Αλήθεια: Το να νιώθετε λυπημένοι, φοβισμένοι ή μόνοι είναι μια φυσιολογική αντίδραση στην απώλεια. Το να κλάψετε δεν σημαίνει ότι είστε αδύναμοι. Δεν χρειάζεται να «προστατεύσετε» την οικογένειά σας ή τους φίλους σας με το να δείχνετε ότι είστε γενναίος/α. Δείχνοντας τα πραγματικά σας συναισθήματα μπορεί να βοηθήσει και εσάς και εκείνους.

Mύθος: Εάν δεν κλαίω, σημαίνει ότι δεν λυπάμαι πραγματικά για την απώλεια.
Αλήθεια: Το κλάμα είναι μια φυσιολογική αντίδραση στη θλίψη αλλά δεν είναι η μόνη. Εκείνοι που δεν κλαίνει μπορούν να νιώθουν τον πόνο εξίσου βαθιά με τους άλλους. Απλά έχουν διαφορετικούς τρόπους να το δείχνουν.

Mύθος: Ο θρήνος πρέπει να διαρκεί περίπου ένα χρόνο
Αλήθεια: Δεν υπάρχει σωστό ή λάθος χρονικό όριο για το θρήνο. Το πόσο διαρκεί διαφέρει από άτομο σε άτομο.

Source: Center for Grief and Healing

Υπάρχουν στάδια στο πένθος;

Το 1969, η ψυχίατρος Elisabeth Kübler-Ross μίλησε για τα πέντε στάδια του πένθους. Αυτά βασίστηκαν στις μελέτες της για τα συναισθήματα ασθενών με καταληκτική ασθένεια, αλλά πολλοί θεωρητικοί τα γενίκευσαν και σε άλλους τύπους αρνητικών αλλαγών ζωής και απωλειών όπως ο θάνατος αγαπημένου προσώπου ή ο χωρισμός.
Το πένθος είναι η φυσιολογική ανθρώπινη αντίδραση σε μια σημαντική απώλεια. Το πιο δύσκολο είδος πένθους είναι «το δικό σου»

Tα πέντε στάδια του πένθους:

  1. Άρνηση: “Αυτό δε μπορεί να συμβαίνει σε μένα.”
  2. Θυμός: “Γιατί συμβαίνει αυτό; Ποιος φταίει;”
  3. Διαπραγμάτευση: “Κάνε να μην συμβαίνει αυτό και σε αντάλλαγμα εγώ θα …….”
  4. Κατάθλιψη: “Νιώθω τόση θλίψη που δε μπορώ να κάνω τίποτε”
  5. Αποδοχή: “Αισθάνομαι ότι μπορώ να αποδεχτώ αυτό που έγινε»

Συνηθισμένα συμπτώματα

Παρόλο που η απώλεια επηρεάζει τους ανθρώπους με διαφορετικούς τρόπους, πολλοί άνθρωποι βιώνουν τα παρακάτω συμπτώματα όταν θρηνούν.

  • Σοκ και δυσπιστία – Αμέσως μετά από μια απώλεια, μπορεί να είναι δύσκολο να δεχτούμε τι έγινε. Μπορεί να νιώθουμε μουδιασμένοι, να δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε ότι η απώλεια συνέβη πραγματικά, ή ακόμη να αρνούμαστε το γεγονός. Αν κάποιος αγαπημένος μας πέθανε, μπορεί να συνεχίζουμε περιμένουμε ότι θα εμφανιστεί, παρόλο που ξέρουμε ότι έχει φύγει
  • Θλίψη – Η έντονη θλίψη είναι πιθανότατα το πιο οικουμενικό σύμπτωμα θρήνου που βιώνουν οι άνθρωποι. Μπορεί να έχουμε συναίσθημα κενού, απελπισίας, νοσταλγίας ή βαθιάς μοναξιάς. Μπορεί να κλαίμε πολύ ή να νιώθουμε συναισθηματικά ασταθείς.
  • Ενοχή – Μπορεί να μετανιώνουμε ή να νιώθουμε ένοχοι για πράγματα που κάναμε ή δεν κάναμε ή είπαμε. Μπορεί επίσης να νιώθουμε ενοχή για ορισμένα συναισθήματα (όπως π.χ αν νιώθουμε ανακούφιση όταν το πρόσωπο πέθανε μετά από παρατεταμένη δύσκολη ασθένεια). Μετά από ένα θάνατο μπορεί ακόμη να νιώθουμε ένοχοι που δεν κάναμε κάτι για να το αποτρέψουμε ακόμη κι αν δεν υπήρχε τίποτε που θα μπορούσαμε να έχουμε κάνει.
    • Θυμός – Ακόμη κι αν η απώλεια δεν ήταν ευθύνη κανενός, μπορεί να νιώθουμε θυμό και μνησικακία. Εάν χάσαμε έναν αγαπημένο μας μπορεί να είμαστε θυμωμένοι με τον εαυτό μας, το Θεό, τους γιατρούς ή ακόμη και το πρόσωπο που πέθανε επειδή μας εγκατέλειψε. Μπορεί να αισθανόμαστε την ανάγκη να ρίξουμε το φταίξιμο σε κάποιον για την αδικία που νιώθουμε.
  • Φόβος – Μια σημαντική απώλεια θα πυροδοτήσει διάφορες ανησυχίες και φόβους. Μπορεί να αισθανόμαστε άγχος, αβοηθησία ή ανασφάλεια. Μπορεί να έχουμε ακόμη και κρίσεις πανικού. Ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου πυροδοτεί φόβους σχετικά με τη δική μας θνητότητα, το πώς θα αντιμετωπίσουμε τη ζωή χωρίς αυτό το πρόσωπο και τις ευθύνες που χρειάζεται να πάρουμε.
  • Σωματικά Συμπτώματα – Συχνά σκεφτόμαστε το πένθος σαν μια συναισθηματική διαδικασία αλλά συχνά περιλαμβάνει σωματικά ενοχλήματα όπως: κόπωση, ναυτία, πτώση του ανοσοποιητικού, απώλεια ή πρόσληψη βάρους, πόνους και αυπνία.

Εάν αισθάνεστε οποιαδήποτε από αυτά τα συναισθήματα μετά από μια απώλεια, ίσως είναι βοηθητικό να γνωρίζετε ότι η αντίδρασή σας είναι φυσική και ότι θα νιώσετε καλύτερα με το χρόνο. Ωστόσο, δεν σημαίνει ότι όλοι οι άνθρωποι περνούν από όλα αυτά τα στάδια και αυτό είναι εντάξει. Αντίθετα με την κοινή πεποίθηση, δεν χρειάζεται να περάσετε από όλα τα στάδια για να επουλωθείτε. Στην πραγματικότητα, ορισμένοι άνθρωποι θρηνούν χωρίς να περάσουν κάποιο από αυτά τα στάδια. Αλλά και εάν περνάτε από αυτά, πιθανό να μην τα βιώνετε με μια τακτική σειρά, οπότε μην ανησυχείτε για το «πώς θα έπρεπε” να νιώθετε ή σε ποιο στάδιο είστε.

«Υπάρχουν αντιδράσεις που πολλοί άνθρωποι έχουν στην απώλεια, αλλά δεν υπάρχει μια τυπική αντίδραση στην απώλεια, όπως δεν υπάρχει και τυπική απώλεια. Ο θρήνος μας είναι τόσο ατομικός όσο και οι ζωές μας» (Κübler-Ross,2004)

Σχετικά με τη συγγραφέα

Έλενα Καμπισοπούλου

ΑΝ ΣΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ

Η ζωή είναι μικρή και αν δεν κάνεις αυτή την αλλαγή τώρα τότε πότε;

+302109313910

Επικοινωνήστε μαζί μου

ΑΛΛΑ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

Έλενα Καμπισοπούλου - Γραφείο 10 - Ψυχοθεραπεία
Άγχος & Κρίσεις Πανικού
December 25, 2019
Έλενα Καμπισοπούλου - Γραφείο 10 - Ψυχοθεραπεία
Αυτοεκτίμηση
December 25, 2019
Έλενα Καμπισοπούλου - Γραφείο 10 - Ψυχοθεραπεία
Κατάθλιψη
December 25, 2019
Έλενα Καμπισοπούλου - Γραφείο 10 - Ψυχοθεραπεία
Stress
November 28, 2019
Έλενα Καμπισοπούλου - Γραφείο 10 - Ψυχοθεραπεία
Φόβοι & Φοβίες
December 25, 2019
Έλενα Καμπισοπούλου - Γραφείο 10 - Ψυχοθεραπεία
Αυπνία & Προβλήματα ύπνου
December 25, 2019